تبلیغات
شب های بی زمستان - مطالب ابر شعر

راز هدایت در شبی تاریک

نویسنده :محمد
تاریخ:جمعه 16 تیر 1391-10:30 ب.ظ

آیا عاشقی کردی بفهمی عشق یعنی چه؟

تو آیا با شقایق بوده‌ای گاهی؟

نشستی پای اشکِ شمعِ گریان تا سحر یک شب؟

تو آیا قاصدک‌های رها را دیده‌ای هرگز،

که از شرم نبود شاد‌ پیغامی،

میان کوچه‌ها سرگشته می‌چرخند؟

نپرسیدی چرا وقتی که یاسی، عطر خود تقدیم باغی می‌کند

چیزی نمی‌خواهد

و چشمان تو آیا سوره‌ای از این کتاب هستی زیبا،

تلاوت کرده با تدبیر؟

تو از خورشید پرسیدی، چرا

بی‌منت و با مهر می‌تابد؟

تو رمز عاشقی، از بال پروانه، میان شعله‌های شمع، پرسیدی؟

تو آیا در شبی، با کرم شب‌تابی سخن گفتی

از او پرسیده‌ای راز هدایت، در شبی تاریک؟

تو آیا، یاکریمی دیده‌ای در آشیان، بی‌عشق بنشیند؟

تو ماه آسمان را دیده‌ای، رخ از نگاه عاشقان نیمه‌شب‌ها بربتاباند؟

تو آیا دیده‌ای برگی برنجد از حضور خار بنشسته کنار قامت یک گل؟

و گلبرگ گلی، عطر خودش، پنهان کند، از ساحت باغی؟

تو آیا خوانده‌ای با بلبلان، آواز آزادی؟

تو آیا هیچ می‌دانی،

اگر عاشق نباشی، مرده‌ای در خویش؟

نمی‌دانی که گاهی، شانه‌ای، دستی، کلامی را نمی‌یابی ولیکن سینه‌ات لبریز از عشق است…

تو پرسیدی شبی، احوال ماه و خوشه زیبای پروین را؟

جواب چشمک یک از هزاران اخترِ آسمان را، داده‌ای آیا ؟!

ببینم، با محبت، مهر، زیبایی،

تو آیا جمله می‌سازی؟


قسمت‌هایی از شعر بسیار زیبای "کیوان شاهبداغی"



نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

نویسنده :محمد
تاریخ:یکشنبه 28 اسفند 1390-12:15 ب.ظ

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
ور ازین بیخبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می ترسم
گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت
سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو 

قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد
در ره دل چه لطیفست سفر هیچ مگو    

گفتم ای دل چه مه است این  دل اشارت می کرد
که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو 

گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است
 گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگو

ای نشسته تو درین خانه پر نقش و خیال
خیز ازین خانه برو رخت ببر هیچ مگو
  
گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست
گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو

مولانا



نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

سالی که گذشت...

نویسنده :محمد
تاریخ:چهارشنبه 24 اسفند 1390-12:51 ق.ظ

المنت لله که بماندیم و بدیدیم، دیدار عزیزان و به خدمت برسیدیم.

می دانم که نوروز نزدیک است و باید همراه با تازه شدن طبیعت، طراوتی به روح و جانمان بدهیم و دلمان را از بدی ها و تلخی ها خالی کنیم و با انرژی مثبتی که از طبیعت می گیریم رو به جلو پیش برویم. در این روزها جایی برای دلخوری ها و شکایت ها باقی نمی ماند، اما وقتی خاطرات این یکسال را مرور می کنم می بینم از نظر نتیجه برایم خوب بوده و البته بسیار هم سخت تر و جدی تر از سالهای گذشته. درد دل هایی دارم که شاید جایی را به غیر از این وبلاگ نداشته باشم تا بیان کنم. یاد سخنان یکی از اساتید دانشگاهمان می افتم که روز اول کلاس درسش گفت که "ما هیچ چیزی را بدست نمی آوریم مگر اینکه در قبال آن چیزی را از دست بدهیم، اگر چیزی را که بدست می آوریم بیش از، از دست داده ها باشد سود کرده ایم و در غیر این صورت ضرر ".

نمی دانم امسال را سود کرده ام یا ضرر. شاید آینده های دور معلوم شود. زمانی که دیگر راهی برای برگشت نداشته باشم. امیدوارم در تصمیماتم اشتباه نکرده باشم. در این یک سالی که گذشت ایامی را سپری کردم که شاید هیچ گاه دیگر دوست نداشته باشم تجربه شان کنم. سال سختی بود و مطمئنم سال نود شمسی همیشه در یادم خواهد بود. متأسفانه دلهره هایم زیاد بود و شاید اگر با ناکامی همراه می شد سایه ی تلخی هایش همیشه بر سرم باقی می ماند. سال گذشته وقتی از محیط خوابگاهی بیرون آمدم با اولین چیزی که مواجه شدم تلخی و خشن بودن جامعه ای که در آن زندگی می کنم و رنگ باختن بسیاری از ارزشها در آن بود و امسال تجربیات بیشتری در این زمینه داشتم. خدا به دادمان برسد که این روزها خدا برای خیلی ها دور از دسترس شده است؟!

و حالا فکر می کنم که چیزهای بیشتری را می بینم که قبلا شاید نمی دیدم.  بیش از این زیاده گویی نمی کنم، شعری تقدیم می کنم و از خدای بزرگ می خواهم سال نود و یک سال پر برکتی برای مردممان باشد.

 

گل گندم خوب است.

گل خوبی زیباست،

ای دریغا که همه مزرعه دلها را،

علف هرزه کین پوشاندست،

هیچ کس فکر نکرد،

که در این آبادی ویران شده دیگر نان نیست،

و همه مردم شهر،

بانگ برداشته اند،

که چرا سیمان نیست،

و کسی فکر نکرد،

که چرا ایمان نیست،

و زمانی شده است،

که به غیر از انسان،

هیچ چیز ارزان نیست...



نوع مطلب : مطالب خواندنی  شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

اشعار ٬ابیات و جملاتی در مدح مهدی صاحب زمان (عج)

نویسنده :محمد
تاریخ:جمعه 12 آذر 1389-10:08 ق.ظ

میلاد حضرت مهدی (عج) را به همه تبریک عرض می کنم.

 

 

نیمه شعبان که تجلای اوست

                            ماه گل و گاه تولای اوست

گل محمل از چهره ی زیبای اوست

                            باغ گل افشان به قدمهای اوست

 

اشعار و جملات زیبایی در مدح امام زمان(عج) جمع آوری کرده ام که تقدیم به ساحت مقدس آقا امام زمان(عج) می کنم.

 

چه خوش است صوت قرآن زتو دلربا شنیدن

                                به رخت نگاه کردن ، سخن خدا شنیدن

 

تا نبینم رخ زیبای تو را مهدی جان

                            دلم آرام نگیرد به خدا مهدی جان

نیمه جانی که به تن مانده نثار تو کنم

                            تا ببینم رخ زیبای تو را مهدی جان

 

یابن زهرا راه را گم کرده ایم

                        چهره ی دلخواه را گم کرده ایم

ما تو را در قعر چاه انداختیم

                        یوسف ما چاه را گم کرده ایم

 

ای منتظران گنج نهان می آید

                            آرامش جان عاشقان می آید

بر بام سحر طلایه داران ظهور

                            گفتند که صاحب الزمان می آید

 

خوش است گر مسافری رسد سلامت از سفر                   

                    چه شد که قصد باز گشت از این سفر نمی کنی؟

نگر به خیل سائلان به سامرا و جمکران                   

                    چرا ز باب خانه ات سری به در نمی کنی؟

 

مهدی جان ، تو سرود ابر و باران ، و ترانه بهاران ،

همه دشت،

انتظارت...

 

بارالها ، منزل آن دلبر یکتا کجاست ؟ 

                             آنکه سوزاند غم هجران او دلها کجاست؟

پرچم سرخ حسینی بر فراز گنبدش  

                             پرسد از باد صبا خونخواه عاشورا کجاست ؟

  

چشم امید خویش ز اغیار بسته ایم 

                                در انتظار مقدم پاکت نشسته ایم 

 

عزیزا کاسه ی چشمم سرایت

                            میان هر دو چشمم جای پایت

از آن ترسم که غافل پا نهی باز 

                            نشیند خار مژگانم به پایت

                                                «امام خمینی (ره)»

 

باز فصل گل رسید و باغها در انتظار               

                    پس گل نرگس چه شد آن دلبر یکتا کجاست ؟

  

مهدی جان !

اگر ما را به خیمه گاهت راهی نیست ، حرفی نیست ...  ، تنها پیراهنت را که  با عطر وجودت در آمیخته است .  بر صورتمان افکنند ،  باشد تا بیناییمان را به دست آوریم ، و به مسرت درآییم ، و در امن و امانت پناه گیریم.

     

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

                    که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

                    زده ام فالی و فریاد رسی می آید

 

باز فصل گل رسید و باغها در انتظار               

                    پس گل نرگس چه شد آن دلبر یکتا کجاست؟

آنکه گرید روز و شب از داغ جانسوز حسین (ع) 

                    ناله ها دارد به یاد زینب کبری کجاست؟

  

یا مهدی که لطف خدا از تو جلوه کرد

                    یا مهدی ای به نور وصفا احمدی دگر

ای آنکه ذوالفقار علی دستیار توست

                    با این چنین مهابت و فر حیدری مگر؟

  

ز سوز عشق تو چون گرم التهاب شوم  چون شمع شعله کشم آنقدر که آب شوم



نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جان فشانمش چو زر و سیم در قدم...

نویسنده :محمد
تاریخ:سه شنبه 2 اسفند 1390-11:56 ق.ظ




بشری   اذا  السلامه   حلت   بذی   سلم

                                       الله   حمد   معترف   غایت   النعم

آن خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد

                                    تا جان فشانمش چو زر و سیم در قدم

از  بازگشت  شاه  درین  طرفه   منزلست

                                     آهنگ   خصم   او   به   سراپرده   عدم

میجست  از سحاب  امل  رحمتی  ولی

                                     جز   دیده اش   معاینه   بیرون   ندادنم

در نیل غم فتاد سپهرش به طنز  گفت

                                      الان   قد  ندمت   و   ما  ینفع   الندم

پیمان شکن هر آینه گردد شکسته حال

                                     ان   العهود   عند  ملیک  النهی   ذمم

ساقی چو یار مهرخ و اهل راز بود

                                    حافظ  بخورد  باده  و  شیخ  و  فقیه  هم



نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :6
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6