تبلیغات
شب های بی زمستان - مطالب ابر ایران

تاق کسری

نویسنده :محمد
تاریخ:پنجشنبه 21 بهمن 1389-06:51 ب.ظ

تاق کسری (تاق خسرو) یا ایوان مدائن، کاخ پادشاهان ساسانی در شهر «اسبانبار» در ساحل خاوری رود دجله و از مهم ترین سازه ‌های دوران ساسانیان است، محلی که در شهر مدائن در 35 كیلومتری جنوب بغداد کنونی در استان دیاله که از استان‌های مرزی و شرقی عراق است، قرار گرفته است.

برخی می‌گویند که تاریخ ساخت این بنا، به زمان اشكانیان باز می‌‌گردد كه در زمان ساسانیان به دستور انوشیروان ساسانی بازسازی و توسعه یافته است. گفتنی است شیوه معماری این بنا پارتی است.

مدائن در حقیقت همان تیسفون، پایتخت سلسله ساسانی است كه با حمله اعراب و تصرف آن به دست آنها، به مدائن تغییر نام یافت. این شهر در روزگار خود، از چنان زیبایی‌ ای برخوردار بود كه اعراب ساده سپاه اسلام وقتی آن را فتح كردند، به چنان حیرتی دچار شدند كه گفتند تیسفون همان بهشت موعودی است كه پیغمبر وعده ‌اش را به ما داده بود !

پس از آن، این شهر تبدیل به تل ویرانه ‌ای شد كه زیبایی گذشته خود را هرگز باز نیافت. این كاخ پس از حمله اعراب، به كلی نابود شد و جز ویرانه ‌های طاق آن كه ارتفاعی در حدود 70 متر دارد و شماری از دیوارهای كاخ هیچ چیز باقی نماند.

در گذر زمان، شهر پویایی خود را باز یافت. قرن‌ها بعد، این مكان به یك تفرج‌گاه زیبا برای مردم تبدیل شد كه همه ساله پذیرای خیل عظیمی از مردم عراق بود كه با وجود هوای بسیار خوش و باغ ‌های وسیع به آنجا سفر كرده و وقت خود را در كنار بقایای طاق كسری و دیوارهای اطراف آن می‌ گذراندند.

مردم عراق و اعراب منطقه از این بنا نه به سبب پیشینه تاریخی، بلكه به علت سندیت اسلامی آن مبنی بر اینكه روزی كه پیامبر اسلام (ص) به دنیا آمد، طاق بلند آن شكاف خورد، از آن یاد می‌ كنند.

طاق کسری که بزرگ‌ترین و نظرگیرترین یادبود عظمت گذشته تیسفون است، در وسط ویرانه‌‌های مدائن قرار دارد.

 

هان ای‌ دل‌ عبرت‌ بین‌ از دیده‌ نظر كن‌ هان‌
                                     ایوان‌ مدائن‌ را آیینه‌ عبرت ‌دان



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ایران

نویسنده :محمد
تاریخ:پنجشنبه 30 دی 1389-04:07 ب.ظ

همه دنیا تن است و ایران دل
نیست گوینده زین کلام خجل
چون که ایران دل زمین باشد
دل ز تن به بود یقین باشد

نظامی گنجوی




نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ماهواره امید

نویسنده :محمد
تاریخ:یکشنبه 20 اردیبهشت 1388-03:49 ب.ظ

طنزسروده‌ای از محمد جاوید، یکی از طنزسرایان جوان کشورمان

 به نقل از وبلاگش

 

به پشتم گوییا تیزاب كردند... ز وحشت زَهره ام را آب كردند
به امید خداوند تبارك... من ِ بیچاره را پرتاب كردند

پروبالم سریعاً باز كردم... به سوی كهكشان پرواز كردم
رصد كردم یكایك اختران را... برای بعضی هاشان ناز كردم

وچون بنده كمی خوش تیب بودم... به قدر و قیمت خود می فزودم
در آن جا گرچه خارج بودم از جو ...شدم جو گیر وهی دل می ربودم

(
ثریا)گرچه خوب ودیدنی بود ... گل باغ وجودش چیدنی بود
ولی ( ناهید) با آن قد و قامت ... برایم جالب و بوسیدنی بود

از او البته اول شرم كردم ... ولی كم كم سرش را گرم كردم
وبا ارسال موج عشقولانه... به هرجوری دلش را نرم كردم

ازاو هر لحظه رنگ و بو گرفتم... به عشق او شدیداً خو گرفتم
سپس در محضرعقد (عطارد)... بله را عاقبت از او گرفتم

ودر سرمای یك روز زمستان ... كه می غرید هر سو رعد و طوفان
زنم شد عاقبت سیاره( ناهید )*... شهود عقدمان( بهرام) و( كیوان )

اگرچه كار من كاوشگری بود... راپورت از( ماه) و( مارس) و (مشتری) بود
ولیكن عاشقی كار مرا ساخت... «‌آخه » ناهید چیز دیگری بود

بگو از قول من ای مشتی « جاوید » ... شده( امید) خاطر خواه( ناهید)
بگردد دور او هرروز و هر شب ...گواه عشقشان هم ماه و خورشید

كسی كه در خط ِ «عشقه » همیشه ... « شده نازك دلش مانند شیشه »
فراموشش كنید و بی خیالش ... « برای فاطی این تنبون نمیشه»»

 

* ناهید=سیاره زهره یا ونوس-رب النوع عشق بین یونانیان



نوع مطلب : طنز  شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

درباره دزفول

نویسنده :محمد
تاریخ:شنبه 20 مرداد 1386-12:08 ب.ظ

نام و تاریخچه 

نام دزفول (Dezful) به گفته معجم البلدان نوشته حمدالله مستوفی، عربی شدة واژه «دژپل» است که خود متشکل از دو واژه «دژ» و «پل» می‌باشد. دزفول در گویش محلی به نام‌های دٍزفیل (dezfil)، دسپیل (despil) و دٍسفیل (desfil) نیز خوانده می‌شود.پس از ورود اعراب به ایران در حدود 1300 سال پیش ، به این دلیل که در زبان عربی صداهای (ژ) و (پ) وجود ندارند لغت معنادار دژپل تبدیل به لغت بی معنی دزفول شد.
دزفول در استان خوزستان که از کهن‌ترین مناطق کشور است واقع شده که طبیعتاً دارای قدمت است.
مورخان احتمال داده‌اند که دزفول کنونی همان اندامش باستانی است که روزگاری در سوی دیگر رود دز بوده.
برخی نیز معتقدند اوان ایلامی، شوشتر نیست بلکه آن را از ناحیه دزفول می‌دانند. آرامگاه‌های تاریخی، مساجد و آثار باستانی زیادی در این منطقه وجود دارند. مهم‌ترین اثر تاریخی دزفول پل قدیم است که شاپور اول ساسانی آن را بر روی رود دز بنا کرد و قلعه‌ای را نیز برای حفاظت از آن عمارت کرد که در محل قدیمی آن محله‌ای به همین نام (قلعه) وجود دارد. این پل برروی رودخانه دز واقع شده و ساختمان فعلی آن در دوران صفویه بنا شده‌است. نکته قابل توجه آن دهانه‌های بسیار زیبای آن است که از زیباترین طاقهای دوره اسلامی است. البته به دلیل تخریب دهانه‌های میانی آن در دورانهای اخیر بر روی آن دو دهانه بتونی احداث نموده‌اند که آن را قابل تردد می‌کند.

 

گویش دزفولی

گویش دزفولی یکی از گویش‌های زبان فارسی است. این گویش مانند گویش شوشتری است با این تفاوت که اندکی غلیظ تر است و بیشتر از گویش لر کوچک تأثیر پذیرفته‌است. این گویش در سال‌های اخیر همانند بسیاری از لهجه‌ها و گویش‌های فارسی در معرض خطر جدی قرار گرفته‌است. دکتر محمد معین - نخستین دکترای ادبیات فارسی - در حاشیه کتاب برهان قاطع گویش دزفولی را به عنوان یکی از گویش‌های اصلی زبان فارسی نام می‌برد.

 

 

قومیت مردم دزفول

قومیت مردم دزفول از جمله مسائل مورد تردید مردم دزفول است. قرار گیری این شهر به همراه شوشتر در بین قومیت‌های عرب (در جنوب)، بختیاری (در شرق) و لر (درشمال) باعث ایجاد نوعی تفکیک پذیری در بین دزفولی‌ها شده‌است. آنچه در بین خود دزفولی‌ها قطعیت یافته‌است، عدم تعلق به هیچ قومیت و طایفه خاصی است.

 

دزفول در زمان جنگ تحمیلی

با آغاز جنگ تحمیلی دزفول یکی از شهرهایی بود که مورد حمله قرار گرفت.در تاریخ 31 شهریور 1359 هواپیماهای عراقی در نخستین روز جنگ به شیوه نیروی هوایی ارتش اسراییل در جنگ شش روزه به پایگاه‌های نیروی هوایی ایران حمله کردند. پایگاه چهارم شکاری دزفول موسوم به پایگاه وحدتی یکی از این پایگاه‌ها بود. پس از آن حکومت بعثی بارها به شهر دزفول با بمب و موشک حمله کرد.به گونه‌ای که شهر دزفول درمیان کشورهای حوزه خلیج فارس به بلد الصواریخ (به فارسی یعنی شهر موشک‌ها) مشهور شد. پس از جنگ به پاس مقاومت شهر،به عنوان شهر نمونه انتخاب شد. دزفول در جنگ تحمیلی 3500 شهید تقدیم دفاع از میهن کرد.

 

زیارت گاه ها و بقاع

از اماکن متبرکه دزفول که زوار بسیاری دارد می توان به بقعه رودبند و نیز امامزاده سبزقبا اشاره کرد.

 

توضیحات تکمیلی

دزفول یکی از مرکز تجاری و صنعتی شمال خوزستان است و هم اکنون چندین صنعت کوچک و متوسط در این شهر به تولید مشغولند.شهرستان دزفول هم اکنون بعد از اهواز بزرگ‌ترین شهر استان خوزستان است. دزفول دو قسمت دزفولی نشین و مهاجر نشین دارد که البته قسمت عمده شهر دزفولی نشین است. شهرک‌های بسیاری در اطراف شهر ساخته شده‌اند که غالبا مهاجرنشین‌های بختیاری و بعضا لر هستند. روستاهای اطراف دزفول اکثرا پراکنده و دارای بافت شهری می‌باشند. روستاهای محمد بن جعفر، سیاه منصور و عباس آباد از این جمله‌اند.



نوع مطلب : مطالب خواندنی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()